Salam alejkum, Sajid.
Altaf bhai.
Wyszedłeś. Powinieneś być nam wdzięczny.
Za co?
Uratowaliśmy cię przed policją.
Czemu?
- Co takiego zrobiłem, że... - Faizan cię pozdrawia.
Ma wobec ciebie wielkie plany.
Nie chce, byś trafił za kratki za jakieś drobne eksplozje.
Dlatego kazał mi cię wyciągnąć.
Nic na mnie nie mają.
Po co ryzykować?
Dlatego zrobili z Kareema przynętę.
By odwrócić ich uwagę od ciebie.
Z Kareema?
Kareema Bhata?
Wiedzieliśmy, że ci głupi informatycy powiedzą o skrytce.
Zmyliliśmy ich.
Co z nim?
Jest męczennikiem.
To smutne, ale nie było innego wyjścia.
Doprowadziliśmy go do skrytki.
Reszta to już jego wina.
Czego Faizan ode mnie chce?
To wie tylko on.
Ale powiedział,
że przy tym 26 listopada będzie niczym.
Odpocznij. Nie wracaj do hostelu.
Poszukaj sobie nowego miejsca.
Jeszcze się spotkamy. Bóg z tobą.
Bóg z tobą.
- Oksygenacja? - Sześćdziesiąt.
- Zmniejsz do 30. - Tak jest.
- Zawołaj doktora Patela. - Tak jest.
Ty poinformuj ATS.
MĄŻ I OJCIEC
ROZDZIAŁ PIĄTY - PARIAS
Dowiedzieliśmy się,
że skrytka była używana przez terrorystów.
Kareem z niej korzystał.
Dowiedzieliście się o niej
od trzech informatyków, których aresztowaliście. Zgadza się?
Tak jest. Każdy z nich to potwierdził.
Pomyślał pan, że ze skrytki mógł skorzystać ktoś
niepowiązany z terroryzmem?
Nie przyszło mi to wtedy do głowy.
Co myśli pan o tym teraz?
Uważam,
że ktoś umyślnie sprawił,
by Kareem korzystał z tej skrytki.
Myślę, że ktoś go wrobił.
Wrobił?
Czy miał pan przeciwko niemu
dowody inne niż to, że korzystał z tej skrytki?
To standardowa procedura operacyjna.
Często działamy, mając niewiele dowodów.
Podejrzany był pod obserwacją.
Czego się dowiedzieliście?
Słyszeliśmy, jak rozmawia z dwoma wspólnikami.
- Z Iqbalem i Nissarem. - Tak jest.
Planowali atak na posła Deshpandego.
Napisano tu,
że rozmawiali na temat vana, listy gości i planu budynku.
Tak jest. Uznaliśmy,
że planują zamach.
Nie założyliście jednak,
że to zamach innego rodzaju.
Nie.
Raport pana Sharmy mówi,
że Kareem nigdy nie był aresztowany.
A z powodu swoich wykroczeń zawsze był pod obserwacją.
Oblał polityka atramentem,
pisał antyrządowe blogi.
Zgadza się, panie Srikant?
Tak jest. Ale nigdy nie działamy
na podstawie czyichś poglądów.
Panie Sharma, jakie jest pańskie zdanie?
Nie zmieniło się.
Srikant jest bardzo impulsywny.
Czasem go ponosi.
Czasem łamie zasady.
Podejmuje decyzje, nie przejmując się metodami.
Czasami to podejście przynosi rezultaty.
Jednak nie możemy przymknąć oczu na jego błędy.
Ale w tym przypadku
dowody przeciwko Kareemowi i jego wspólnikom
były wystarczające, by działać.
Podsumujmy, panie Srikant,
miał pan podejrzanego o antyrządowych poglądach.
Korzystał on ze skrytki terrorystów
i planował ze wspólnikami atak na posła.
Mieliście za mało czasu,
by ustalić, co to za atak.
- Tak jest. - Uważamy,
że miał pan uzasadniony powód, by obrać Kareema za cel.
Jeśli chodzi o strzały,
to była decyzja Force One, nie TASC.
Dowódcę Pashę i jego zespół poniosło,
dlatego ich zastrzelili.
Panie Srikant, decyzja o otwarciu ognia należała do Force One.
Zgadza się?
To była moja operacja.
Ja podejmowałem wszystkie decyzje.
Cokolwiek się nie stało,
jeśli ktoś ma ponieść konsekwencje,
to jestem to ja.
SZPITAL FORTUNE
Trochę poboli. Niedługo wrócisz do sił.
Twój przyjaciel odzyskał dziś przytomność.
Jak się czuje?
Odzyskał przytomność, ale potem znowu zasłabł.
Lekarz twierdzi, że niedługo wyzdrowieje.
Chwała Panu. Straciłem nadzieję.
Rana się zagoiła.
Już nie będzie tak boleć.
Doktor mówił, że niedługo cię wypuszczą.
Pozwól...
Wejdź.
Słyszałeś o Basharacie Alim?
Kaszmir.
Czeka na ciebie w Śrinagarze.
Co się stało?
Dawno tam nie byłem.
To miasto przypomina mi o bracie.
Miał 14 lat,
kiedy ci dranie go zastrzelili.
Wracał ze szkoły.
Zobaczył przemarsz.
Ludzi z transparentami.
Dołączył do nich.
To był pokojowy przemarsz z Lal Chowk do Wielkiego Meczetu w Delhi.
Żadnych kamieni, zamieszania, nic.
Spotkało nas wiele strasznych rzeczy.
Ale pomścimy ich wszystkich.
Bóg wybrał cię do tej misji.
- Co to? - Bilet do Śrinagaru.
Masz mało czasu.
Kto jeszcze uczestniczy w misji...
W misji Zulfiqar.
Nikt o niczym nie wie.
Nie obraź się, Altaf bhai,
ale nic o niej nie wiem.
I pracuję na własnych zasadach.
Zanim cokolwiek zrobię, chcę porozmawiać z Faizanem.
Każdy z nas ma swoje zadanie.
Dostajemy rozkazy z samej góry
i robimy, co nam każą.
Kazali mi się z tobą spotkać.
Zrobiłem to. Tylko tego chcieli.
Masz w telefonie numer Basharata.
Porozmawiaj z nim.
Jeśli Sharma dowie się, że jesteśmy w szpitalu, zawiesi nas.
Śledztwo nadal trwa.
Możemy się tym dalej zajmować.
Kiedy Asif odzyska przytomność, przepytamy go.
Nikt nie wie, czym jest misja Zulfiqar?
Tylko on to wie.
Tiwari, nie możemy stawiać żądań.
Sharma dał wszystkim popalić.
Dzień dobry, doktorze.
- Dzień dobry. - Co nowego?
Odzyskał przytomność. Stan jest stabilny.
Ale jeszcze nie mówi.
Grozi mu coś?
Nie. Będzie żył.
Jeszcze jedno,
- ten postrzelony w bark... - Moosa.
- Moosa Rahman. - Tak, on.
Jest w dobrym stanie. Trochę go poboli, ale niebawem go wypiszemy.
Dziękuję.
Zaczekaj tu. Zaraz wrócę.
Odpoczywaj, ile możesz.
Doktor twierdzi, że niebawem dojdziesz do siebie.
Kiedy cię wypiszą,
skończy się królewskie traktowanie.
Powiedz mi szybko coś przydatnego
albo przygotuj się na spotkanie z policją.
Myśl szybko. Jeszcze wrócę.
Atharv.
Hej, Atharv.
Odłóż harmonijkę.
- Mamo. - Tak?
Potrzebuję laptopa. Długo jeszcze?
Tak. Pisz w zeszycie.
No nie. Ale mnie to wkurza.
Co ty powiedziałaś?
Co robisz?
Naprawiam dom.
Boże. Wszyscy w tym domu powariowali?
Ale mnie to wkurza!
Atharv.
Przestań.
Mogę wejść?
Nie trzeba.
Wystarczyło powiedzieć „tak”.
Już ustalili, że winę za ofiary ponosi Force One.
Chcieli cię oczyścić z zarzutów.
Złożył pan w moje ręce odpowiedzialność,
- więc konsekwencje... - Wiem.
Tak, są konsekwencje.
Przenoszą cię do Śrinagaru...
Tymczasowo.
Główna analityk jest na urlopie macierzyńskim.
Wróci za kilka miesięcy, ty również.
Masz szczęście, że cię nie zawiesili.
Kto inny w tej sytuacji już pakowałby manatki.
Dziękuję za wsparcie.
Nie dziękuj mi, a Kulkarniemu.
Porozmawiał z górą i wszystko ci zorganizował.
Gdzie ci się spieszy?
Czekaj!
Miałem tu zaparkować. Zabierz auto.
Już zaparkowałem, wujek.
- Zaparkuj gdzie indziej. - Nie rozumiesz.
Wyjedź stąd.
Uważaj na ciśnienie, wujek.
Coś ty powiedział?
Wstawaj, gnoju.
- Kogo nazywasz wujkiem? - Tato!
Co ty robisz?
Nic. Tylko się wygłupiamy.
To mój syn. Przywitaj się.
Przywitaj się. To mój syn.
- Przywitaj się. - Cześć.
Tylko się wygłupialiśmy. Spadaj.
Nie mów nic mamie.
O czym?
O tym, co widziałeś.
- Halo? - Co?
Powiedz: „Tak, tato”.
Mam ochotę na pizzę.
Jadłeś pizzę w sobotę.
Znowu mam ochotę.
- Kupię ci jutro. - Chcę teraz.
Czemu on je pizzę?
Kiedy ja proszę, to nigdy nie dostaję.
- Chcesz pizzę? - Tak.
W porządku.
Tato, jeszcze lody.
Lodziarnia jest po drodze.
Pewnie, synku.
Chwila.
Zgadzasz się na wszystko, co powie.
- Czy ja zrobiłam coś nie tak? - Nie, kochanie.
Też chcesz lody?
Dostaniesz.
- Witaj, Sri. -Dzień dobry.
Mogę zabrać panu chwilę?
Proszę.
Myślę, że popełniłem duży błąd.
Sri, wiesz, że ufam twoim osądom.
Jestem zdziwiony, że popełniłeś taki błąd.
Jest mi źle z tym,
że nie tylko ich zabiliśmy,
ale też niszczymy ich reputację.
Nie byli terrorystami.
Ich rodziny zasługują, by to wiedzieć.
Ponieważ teraz
cały świat będzie ich oczerniać.
Myślę, że powinienem powiedzieć prawdę.
- Liczę się z konsekwencjami. - Nie rób tego.
Ale my...
- Zamordowaliśmy ich. -Posłuchaj, Sri.
Uspokój się.
Jeśli powiesz światu, że zamordowałeś
trzech niewinnych chłopców,
wywołasz burzę.
Media i organizacje praw człowieka
nie dadzą nam spokoju.
To zaszkodzi naszej walce przeciwko terrorystom.
Spójrz na to szerzej.
Nie wiem, kto jest tym złym.
Czy między nami a nimi jest jakakolwiek różnica?
Ogromna.
Im wystarczy, że wygrają raz.
My musimy wygrywać cały czas.
To wojna, Sri.
Kareem nie był terrorystą.
Proszę.
Tiwari, co ty wyprawiasz?
Spokojnie.
Nic nie pijecie?
Lata temu ojciec wyrzucił mnie z domu.
Wiecie czemu?
Twierdził, że w imię obowiązku
zabijam moich muzułmańskich braci.
Powiedział, że jeśli stanę po stronie niewiernych,
Bóg pośle mnie do piekła.
Wiecie, co mu powiedziałem?
„Tato, pierdol się”.
Nie zabijam moich braci. Zabijam terrorystów.
Zabijają niewinnych ludzi.
Dziś sam zabiłem niewinnych.
- Wszyscy jesteśmy mordercami. - Tak.
A teraz
nie mam już ani pracy, ani szacunku.
Przestaniecie się użalać?
Ty nawaliłeś. Ty też.
Wszyscy nawaliliśmy.
Jesteśmy mordercami.
Ale to była pomyłka. Nikt nie zabił ich z premedytacją.
To nieistotne, czy to była pomyłka.
Zabiliśmy ich.
Teraz ich oczerniamy.
Wszyscy mają ich za terrorystów.
Musimy chociaż powiedzieć ich rodzicom,
że ich dzieci nie były terrorystami.
Zjebaliśmy.
Ale to kwestia bezpieczeństwa narodowego!
- Czyli prawda może iść się jebać? - Nie!
Prawda jest ważna.
Ale bezpieczeństwo kraju jest ważniejsze.
Nie rób nic pochopnie.
Masz na myśli samobójstwo?
Jestem komandosem z Force One.
- Nie martw się o mnie. - Nie o to mi chodzi.
Powiedziałem coś takiego?
Robi się zbyt depresyjnie!
Co robisz?
Nie śpisz?
Nie...
Nawet on przyszedł.
Nie chcecie iść jutro do szkoły?
Czemu nie śpisz?
Nie idziesz jutro do college'u?
Jutro...
Już tam nie pracuję.
Mam nową pracę.
Co? Od kiedy?
- Co? Od kiedy? - Nie powiedziałaś nam!
Nie powiedziałaś nam!
Teraz wam mówię!
- Bo spytałam. - Bo spytałem.
Traktujesz mnie jak dziecko.
Powinnaś była powiedzieć chociaż mnie.
Czemu? Co to za nowa praca?
Spokojnie! Jutro wam wszystko powiem.
Teraz do spania!
Dobrze, Suchi. Porozmawiamy jutro.
Już!
Przyjdę do was za pięć minut.
Dostaniecie, jeśli nie będziecie spać.
Też cię kocham, Suchi.
Moosa?
Co się stało?
Boli cię?
Powiem doktorowi, żeby dał ci więcej leków przeciwbólowych...
Co się stało?
Nie chcę wyzdrowieć.
Wolisz zostać w szpitalu?
Jeśli wyzdrowieję,
zabiorą mnie i gdzieś porzucą.
Zabiją mnie, Mary.
Nie mów tak.
Bóg nad tobą czuwa.
Nie wiem, czy Bóg czuwa.
Dzięki Bogu ty jesteś ze mną.
Mówię ci, wszystko będzie dobrze.
Zaufaj Panu.
Jutro są urodziny mojej mamy.
Oboje mamy urodziny tego samego dnia.
Świętowaliśmy je co roku.
Mama nam gotowała.
Ryż z kurczakiem, wołowinę...
Najbardziej lubiłem curry z krewetkami.
Tata jeździł na północ,
nauczył się przyrządzać parathę.
Siadaliśmy w kole na podłodze
i jedliśmy.
Tata opowiadał nam o miejscach, w których był.
Radżastan...
Pendżab...
Gudźarat.
Muszą o tobie myśleć.
Twoja siostra
pewnie jest już na studiach.
Ona nie żyje.
Zabili ją.
Tatę też.
Żyje tylko mama.
Pewnie siedzi sama w domu.
A ja nie mogę nawet
złożyć jej życzeń.
Za 15 minut są twoje urodziny!
Posłuchaj.
Nic nikomu nie mów.
Albo będę miała poważne kłopoty.
Proszę.
Wszystkiego najlepszego!
Zadzwoń do mamy,
złóż jej życzenia.
Szybko!
Pamiętaj,
po cichu.
Mamo!
Mamo, to ja!
Wszystkiego najlepszego, mamo.
Dziękuję.
Allah Hafiz, mamo.
Wrócisz przed moimi wakacjami?
Na pewno.
Nie kłam, tato.
Mówię ci, że wrócę.
JK, powiedz mi prawdę.
Mówi prawdę.
Jedzie na szkolenie do Śrinagaru.
Nie masz czym się przejmować.
Tato, nie jedź!
Będę dzwonić codziennie.
Dobrze?
Nie męcz mamy.
Dobrze?
Obiecujesz?
Kłócicie się, prawda?
To widać. Nie jestem dzieckiem.
Naprawdę?
Dorosłaś.
Nasz Sri jedzie do Śrinagaru!
Sri, Śrinagar? Nie?
Mnie też okłamiesz?
Nikt nie okłamie ani ciebie, ani twojego męża!
Tak naprawdę
prowadzą przeciwko niemu dochodzenie.
To pewnego rodzaju kara.
Ale nie martw się.
Jest ulubieńcem Kulkarniego.
Nie posiedzi tam długo.
Mam nadzieję, że to nie żadna misja.
Boże.
Nie ma żadnej misji!
Nie martw się! Wszystko gra.
Sri, ile jeszcze?
Nie siedź cały czas na telefonie.
- Zajmij się nim. - Pomóż mu z lekcjami.
Ma iść spać na czas. Wiem to wszystko!
- Odpowiesz mi na moje pytanie? - Co?
Czy wszystko między wami w porządku?
- Co masz na myśli? - Cicho!
Daj mi szklankę wody.
Już!
Skup się na flecie i harmonijce.
Musisz być mistrzem.
Idzie na to dużo pieniędzy.
Tato! Pamiętasz, jak wklepałeś tamtemu facetowi?
Miałeś nic nie mówić.
Tak. Ale chcę nauczyć się walczyć!
Czemu chcesz walczyć?
Nie nauczyłeś się nawet dotykania stóp na błogosławieństwo.
Kiedy ostatnim razem dotknąłeś moich stóp?
- Dotknij! - Tato.
Dotknij stóp.
Abyś zawsze był szczęśliwy.
Suchi, wezmę to!
Pa!
Nie robisz tego mi na złość, prawda?
Skąd. Robię tylko to,
co każe mi wydział.
Wiem, że nie masz wiele czasu,
ale zadzwoń choć raz dziennie, powiedz, że wszystko gra.
Dobrze, pa!
Mogłem wziąć taksówkę. Musiałeś przyjeżdżać?
Nie pogrywaj ze mną.
Zimna wojna jest między wami, nie między nami.
- Ruchy! - Ruchy...
Mamo!
Czy między wami wszystko w porządku?
Tak. Czemu pytasz?
Czuję...
- Co? - Nie wiem.
Smutno mi.
Co się dzieje, skarbie?
Nie martw się. Tata niedługo wróci.
W porządku?
Mam nadzieję.
Mamo!
Nie chcę iść dziś do szkoły.
Nie idź.
Jak dorośniesz, zostaniesz sprzątaczką.
Powiem naszej, by cię wyszkoliła.
Potem zrobisz staż w domu.
Bardzo zabawne!
Znowu nawaliłem.
Co?
Jak to znowu?
- Chodziło mi... - Nie.
Za długo żywiłem urazę.
Posłuchaj,
nie przejmuj się Suchi.
Przejdzie jej.
Znam was od 15 lat.
Nic się nie zmieni.
Jeszcze jedno.
Nie chodź sam po Śrinagarze.
Zawsze miej ze sobą broń.
Gdy się zawahasz,
strzelaj.
Kto będzie twoim dowódcą?
Zgadnij.
Powiedz mi.
Saloni.
Kurwa!
- Śmieszy cię to? - Cholera!
Czemu takie rzeczy przytrafiają się tylko tobie?
Ja pierdolę! Saloni!
W dodatku pośrodku tego całego zamieszania!
LOTNISKO MIĘDZYNARODOWE IM. ŚIWADŹIEGO
Salam alejkum, generale.
Mam dobre wieści.
Za dwa lub trzy dni
wypiszą naszego mudżahedina.
Przekazałem uśpionej komórce, by byli gotowi.
Dobrze.
Misja Zulfiqar musi wrócić na tory
tak szybko, jak to możliwe.
Nie traćmy czasu.
Nasz drugi wojownik jest na miejscu?
Tak jest.
Dostał rozkaz
i wyruszył do Kaszmiru.
Pamiętaj,
tym razem nie ma miejsca na błędy.
Tak jest!
LOTNISKO MIĘDZYNARODOWE W ŚRINAGARZE
Dzień dobry!
Właśnie zobaczyłem pańską wiadomość.
- Jesteś na miejscu? -Właśnie wylądowałem.
Miałem powód, by wysłać cię do Śrinagaru.
Nie jestem taki głupi.
Pracuję z panem od lat.
Tylko czekałem na rozkazy.
Dostaliśmy od RAW informację,
że istotny członek misji Zulfiqar dotarł do Kaszmiru.
Sprawdź to dokładnie.
Bądź ostrożny, to Kaszmir,
sprawy mogą łatwo wymknąć się spod kontroli.
Dziękuję, zapamiętam.
Przyjechali po mnie.
W porządku. Uważaj na siebie.
Dziękuję.
HINDUSKIE PSY - DO DOMU
WIELKI PAKISTAN
SZAHID BURHAN
Jak to dziś wygląda?
Nie widzisz?
Jakby ptak uciekł z klatki.
Te sukinsyny nazywają Kaszmir koroną Indii.
Ale traktują nas jak gówno.
Gdyby przejmowali się mieszkańcami tak,
jak samym Kaszmirem, byłoby inaczej.
W tym tkwi tragedia.
Ale wszystko się zmieni.
Jak to dziś wygląda?
My tu rządzimy.
Ktoś powiedział mi, że przyjeżdża tu coraz więcej turystów.
Widzę turystów...
ale w mundurach.
Kiedy spotkam Basharata?
- Nie wiem. - Co mam zatem robić?
Przyczaić się i czekać.
Skontaktują się z tobą.
„Jeśli istnieje niebo na ziemi,
„jest tu”.
ŚRINAGAR - KASZMIR, INDIE
- Co się dzieje? - Chcę zobaczyć brata.
Asifa?
Nie masz dostępu do tamtej sali.
Muszę go zobaczyć, Mary.
Muszę zobaczyć mojego brata.
Jak się tam dostaniesz?
Co ty robisz?
Mary...
Muszę go zobaczyć.
Moosa...
Będą mnie pytać. Stracę pracę.
Mary...
Nie będziesz miała kłopotów.
Zaufaj mi.
Zaraz wrócę.
Sprułeś się niewiernym?
Nie, Asif bhai.
Co tu robisz?
To nic osobistego.
Potas.
Wstrzyknąłem go do twojego krwiobiegu.
Zamknij oczy.
Odejdziesz w pokoju.
Nie chcę, żebyś spruł się niewiernym
na temat misji Zulfiqar.
Allah Hafiz, bracie.
INSPIROWANE PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI